Saber que te esperaré

hoy no me apetece correr.

Todo.

Esta é a miña amiga Andrea. 

Andrea é humana e ás veces cústalle atopar unha saída.

O que Andrea non sabe é que é ela quen, 

moitas veces, fainos atoparnos a nós.

Nada en común,
como la noche al día.
Tú en la mitad sombría
y yo esperando un resplandor.